Hezkuntzan neutralak izan gaitezke?

Galdera hau irakurtzerakoan, lehen pentsatu dudan erantzuna, neutralak izan gaitezkeela izan da.

Hezkuntza, inguruneari buruzko ezagutzen transmisioa da, horregatik, nire ustez, egokiena hezkuntzan neutralak izatea izango litzake. Eskolan haurrek, ezagutza eta gaitasuna espezifiko batzuk barneratzen dituzte eta horiek, modu neutralean ikastea modu egokiena dela pentsatzen dut; irakasleen helburu garrantzitsuenetakoak, ikasleak beraien artean errespetatzea eta berdintasuna sustatzea dira. (irakaskuntza prozesuaz aparte). Horregatik irakasleek, ezagutza hauek irakatsi behar dituzten momentuan, neutralak izan behar dira, haurrei balore, ideia eta jokaera batzuk batera irakasten dietelako eta hori, beraien etorkizunean eta beraien bizimoduan eragin handia izango du. Hezkuntza-prozesua haur guztiengan eragin handia izaten du eta beraien bizitza bideratzen du, horren ondorioz, beraiek ikasiko dituzten gaitasunak modu neutralean ikasiz gero, berdintasunera gerturatzera lortuko dute eta besteengan edo edozein gauzatik dituzten aurreiritziak desagertuko dira, aukera gehiago eskainiz bere bizitzetan.

Baina errealitatea desberdina da, eta nire hezkuntza prozesua bizi eta gero, (nahiz eta orain unibertsitatean egon) konturatu egin naiz irakasle asko daudela, hezkuntzan neutralak ez direnak eta hori, oraindik, ezin dut ulertu.

· Zein da neutralitate eta objektibitatearen arteko desberdintasuna?

Neutrala izatea, adibidez eztabaida batean partaide ez izatea izango litzake; neutralak diren pertsonak, ez dira inoren alde jartzen, ezta bere iritzia ematen . ( ez dute ezer jakin nahi eztabaidari buruz). Objektiboa izatea, berriz, eztabaida batean partaidea izatea izango litzake, baina ez dute inoiz bere iritzia ematen; pertsona objektiboei eztabaida interesatzen zaie baina ikusle bezala jokatzen dute, iritzirik eman gabe.